Wanneer het tijd is om te sterven, trekt de geest van de mens zich als een
natuurlijk gegeven langzaam uit het lichaam terug. Het proces van het
terugtrekken van de geest uit het lichaam zet meestal een maand of negen voor de
natuurlijke dood in. Hierdoor wordt voor een geleidelijke overgang naar de
sferen gezorgd. De mens zal zo steeds minder in het leven ‘aanwezig’ zijn en al
steeds meer met zijn geest in de sferen vertoeven. Hij kan dus zachtjes wennen.
Zijn omgeving zegt dan: “Vader of moeder wordt nu toch wel dement.” Dit is
echter een natuurlijke vorm van dementie, die bij het leven hoort.
De opbouw van de geest De
geest bestaat uit heel veel laagjes bewustzijn. Afhankelijk van het
bewustzijnsniveau dat de mens tijdens zijn leven heeft ontwikkeld, heeft hij
‘verbinding’ met deze lagen. Dat wil zeggen dat ze dan ingedaald zijn in zijn
dagelijks bewustzijn, waardoor hij over de informatie van deze bewustzijnslagen
kan beschikken. Over het leven heen wordt een mens steeds bewuster. Door zijn
bewustzijnsgroei zullen steeds meer laagjes bewustzijn in zijn geest geactiveerd
worden. Op deze wijze beantwoordt hij aan de bedoeling van zijn leven: hij wordt
bewuster van het wat er meer is in het leven en zal steeds meer van het grote
mysterie van het leven gaan begrijpen.
Als de mens dan uiteindelijk wordt geroepen om te sterven, zal hij net zoveel
laagjes bewustzijn uit het lichaam moeten loslaten, als hij tijdens zijn leven
tot ontwikkeling heeft gebracht en in zijn dagelijks bewustzijn heeft
geïntegreerd. Zo alleen kan hij overgaan naar de sferen, om met zijn gegroeide
bewustzijn zijn leven te gaan overzien en verder richting te geven. In een
volgend leven zal hij dan de door hem reeds ontplooide bewustzijnslagen als
levensbagage (startkapitaal) mee naar de aarde mogen nemen om daarmee de nieuwe
levensreis te beginnen.
Zover wat inzicht in natuurlijke proces van leven en sterven.
Niet-natuurlijke dementie
Wanneer de geest van de mens zich echter uit het lichaam begint terug te
trekken terwijl het nog geen tijd is om te sterven, zal de mens ook dement
worden. Hier is echter geen sprake van een natuurlijk mechanisme dat onderdeel
van het sterfproces is. Zijn dementie zal dan ook veel ernstiger vormen aannemen
dan bij het natuurlijke sterven het geval is en zal ook veel langer gaan duren.
Zijn tijd op aarde is immers nog niet verstreken, hij is nog niet geroepen. Hij
zal veel meer lagen bewustzijn loslaten dan de bedoeling is en het
dementeringsproces gaat daardoor veel verder dan bij een natuurlijke overgang.
Zijn spiritueel weefsel, zijn geest, dat volledig opgebouwd is uit bewustzijn,
kan in dit proces volkomen desintegreren. En aangezien de geest het lichaam
voedt, zal ook de degeneratie van zijn lichaam uiteindelijk volledig zijn.
Deze vorm van dementie – dementie, die veroorzaakt wordt door een veel te
vroeg terugtrekken van de geest uit het lichaam – wordt alom gevreesd. Want als
deze al jong inzet, waardoor het dementeringsproces lang zal duren, zal de
desintegratie van de geest compleet worden en de degeneratie van het lichaam
daardoor totaal. Het wordt dus hoog tijd dat we ons gaan afvragen wat aan deze
onnatuurlijke vorm van dementie ten grondslag ligt. Tenslotte zouden we deze
vorm maar al te graag willen voorkomen.
Geen zin meer in het leven Het
vroegtijdig terugtrekken van de geest uit het lichaam wordt meestal veroorzaakt
door het feit dat de mens eigenlijk niet meer zoveel zin in het leven heeft. Bij
een ernstig verlies bijvoorbeeld, zoals bij het verlies van een partner, kan
iemand zijn levensmotivatie hebben verloren en ernstig verlangen om ook te mogen
gaan. Ook kan een mens door de vele grote wapenfeiten van zijn leven zodanig in
het leven teleurgesteld zijn dat hij het vertrouwen in het leven verloren heeft
en echt niet meer uitziet naar het verdere vervolg. Vele gepensioneerden
verliezen de interesse in het leven omdat hun arbeidzaam leven voorbij is en het
leven voor hun gevoel niets interessants meer te bieden heeft. Vergeet ook de
categorie mensen niet die chronisch ziek zijn of zodanig in hun fysieke
mogelijkheden worden beperkt dat het moeilijk is om zin in het leven te blijven
houden. Ach, er zijn heel wat situaties te verzinnen waardoor een mens – bewust
of onbewust – zich eigenlijk liever van het leven distantiërt.
De zin van het leven niet
zien Een belangrijke oorzaak van het toenemen van dementie is
ook het feit dat steeds meer mensen de zin van het leven niet meer zien,
waardoor het doelloos lijkt geworden. Door de secularisatie van de westerse
maatschappij bieden de kerken de westerse mens nog maar weinig houvast. En ook
het Hiernamaals heeft zijn magie verloren, waardoor er voor ouderen geen hoop
voor de toekomst meer lijkt te zijn. Er wordt door velen zeer zeker naar een
nieuwe spirituele zingeving gezocht, en er wordt ook al geflirt met het begrip
reïncarnatie, maar de meeste mensen zijn nog te veel op zoek om al vaste grond
onder hun voeten te hebben. Anderen hebben het zoeken gewoon verleerd. Slechts
een klein percentage mensen voelt een werkelijk spiritueel anker in zichzelf. Al
met al is er voor de ouder wordende westerse mens weinig om op terug te vallen
als er niet veel meer van het aardse leven te verwachten valt en dus verliest
hij de interesse in het leven.
Wanneer de mens steeds minder zin in het leven krijgt of de zin van het leven
niet kan zien, zal hij zijn leven onbewust ontkennen of trachten te ontvluchten.
Natuurlijk kan hij zijn geest aardig bezighouden (verdoven) met de televisie,
maar de enige manier om werkelijk te kunnen vluchten is – naast euthanasie, die
doorgaans niet voorhanden is – zelf minder in het leven ‘aanwezig’ te zijn door
je geest terug te gaan trekken uit het lichaam. Want door het terugtrekken van
de geest uit het lichaam zal de realiteit van het leven steeds minder
doordringen. Een mens, voor wie het eigenlijk wel genoeg is, kan op deze
onbewuste wijze voortijdig afscheid van het leven nemen.
Aanvullende
informatie: Boek: De winter die niet mocht
zijn. Zie hiervoor de
catalogus